Siaržuk Piatroŭski

Stratehična ich stanovišča palepšyłasia. Raniej jany vymušanyja byli ŭsim dakazvać, što Rasieja — akupant, a nie pasiarednik pamiž imi i separatystami. Pierš za ŭsio heta davodziłasia dakazvać Eŭropie (ZŠA heta zrazumieli vielmi daŭna, tamu i dapamahajuć Hruzii čym tolki mohuć). A zaraz usie pabačyli realny stan rečaŭ. Zaŭvaž — z separatystami ciapier nichto ŭvohule nie razmaŭlaje i ich nie zaŭvažaje (niahledziačy na ŭsie vysiłki Rasiei skiravać razmovy ŭ hety bok). Bo ŭsie ciapier bačać, što niama separatystaŭ, a jość Rasieja i maryjanietkavyja režymy, što trymajucca tolki i vyklučna na šychtach rasiejskich akkupantaŭ (kab ja toje skazaŭ tut tydzień tamu, ty b pieršy pačaŭ by mianie krytykavać.

Taktyčna im zaraź ciažka, bo pačalisia etničnyja čystki nia tolki ŭ Asetyi i Abchazii, ale i ŭ pamiežnych rehijonach ułasna Hruzii. Maskali razburajuć infrastrukturu i sprabujuć padarvać ekanomiku i dziaržaŭnaść. Ale heta skončycca rana ci pozna, a tyja ž amerykancy daduć hrošaŭ, kab usio adnavić.

Hałoŭnaje, čaho ciapier dasiahnuła Hruzija — nia budzie ciapier nijakaj movy pra niezaležnaść separatysckich rehijonaŭ. Šlachi dva: abo ich aneksija Rasiejaj (što zrabić Rasieje budzie VIELMI składana, bo na dvary 21-ie stahoddzie), abo doŭhi-doŭhi torh i cisk na Rasieju z boku EZ i ZŠA, i hadoŭ praz 10-15-20-30 jany adtul zvalać.

Vyjhrała taksama Centralnaja i Ŭschodniaja Eŭropa, bo svaju sutnaść Rasieja pakazała pierad usim śvietam, i tym ža niemcam i francuzam ciapier budzie vielmi ciažka kazać “iany amal cyvilizavanyja, davajcie ź imi prosta handlavać”. Vyjhraŭ navat Łuka, bo jon ciapier budzie mieć bolšaje razumieńnie, kali budzie prasić abarony ŭ Zachada ad “ahresiŭnaj Rasiei”. Bo dla Zachadu lepš niachaj budzie Łuka, čym Rasieja.

Hiedzie mnie traplaŭsia dniami vielmi fajny vobraz. Saakašvili zdoleŭ raźjušyć miadźviedzia, i toj vyskačyŭ ź biarłohi. Ale chacia i pakrušyŭ usio navokał, zaraz staić razhubleny i niaŭkludy, bo nie razumieje, što adbyłosia. A adbyłosia toje, što ŭsie taho miadźviedzia pabačyli.

Z pavahaju, Juraś Ziankovič